null

Pokaz techniki fotografii alternatywnej - mokry kolodion. Spotkanie z Marcinem Szwaczko, autorem książki "Mokry kolodion",fotografem,miłośnikiem dawnych technik fotograficznych. Spotkanie w Wypożyczalni dla Dorosłych i Młodzieży Nr 65 przy ul. S. Petofieg

Drukuj otwiera się w nowej karcie
23.05.2017 - 23.05.2017
nazwa, Kochanowskiego 22, Warszawa
Technikę mokrego kolodionu wynalazł Frederic Scott Archer w 1851r. Miał ona zastąpić znacznie bardziej skomplikowaną dagerotypię. Pozwalała ona na wykonywanie fotografii w czasie krótszym niż dagerotypii i talbotypii i pozwalała na uzyskanie negatywu szklanego o bardzo dużej ostrości, który można było łatwo powielać. Stała się techniką dominującą aż do lat 80-tych XIX wieku, do momentu wynalezienia suchej płyty żelatynowej. Technika mokrego kolodionu ma dwa warianty: negatywowy i pozytywowy (tzw. ambrotypia). W pierwszej otrzymujemy obraz negatywowy na przeźroczystym szkle, który możemy kopiować na papierze światłoczułym. W drugiej odmianie, czyli ambrotypii - otrzymujemy obraz pozytywowy na podłożu szklanym przezroczystym i nieprzezroczystym (najlepiej czarnym ). Należy pamiętać, że odwrócony obraz na podłożu nieprzezroczystym jest odwrócony. W przypadku stosowania przezroczystego podłoża musimy podłożyć pod szklaną płytkę czarny papier lub zalakierować ją na czarno od spodu. Jako podłoża używano powszechnie w XIX wieku poczernionej, żelaznej blaszki - wtedy uzyskiwano tzw. ferrotyp.
Charakterystyczną cechą mokrego kolodionu jest to, że cały proces należy wykonać w ciągu 15-20 minut gdy warstwa kolodium pokrywającego płytkę jest jeszcze mokra, gdyż po tym czasie zasycha i dalsza jej obróbka chemiczna nie jest możliwa.